bila bulan tak bercahaya

bila bulan tak bercahaya
sang pungguk berlagu sendu
telah hilang pengemis rindu
pekat malam dirundung pilu

bila bulan tak bercahaya
sang punjangga berpuisi lara
mengharap lilin membakar diri
agar pena terus menari

bila bulan tak bercahaya
sang bintang bersinar duka
teman malam tidak bermakna
silau neon membakar luka

bila bulan tak bercahaya
bahang malam kian membara
rajuk embun engan menyirami
layu cinta di hamparan hati

bila bulan tak bercahya
hilanglah puisi dan lagu
tiada lagi melodi syahdu
yang tinggal bait pilu
menemani hati yang sayu


ps: bila hati sudah tidak suka...madu itu rasanya cuka